Als een meldingsplichtige instelling echt iets zorgwekkends ziet, kunnen ze altijd de FIU-Nederland extra attenderen op een gedane melding. Zo ook in dit geval. Een meldingsplichtige instelling doet meerdere meldingen over een thuiszorgaanbieder, en neemt contact op met de FIU-Nederland om de transacties onder de aandacht te brengen. 

De vrouw in kwestie runt een thuiszorgbedrijf. De instelling waar de vrouw haar zorgfacturen declareert trekt als eerste aan de bel. Daarnaast zien we een verschuiving van de ene bank naar de andere bank. Opvallend, want waarom zou je ineens van bank wisselen? Het blijkt dat bij de ene bank een onderzoek is gestart naar het thuiszorgbedrijf. De vrouw voelt nattigheid en denkt door te wisselen van bank buiten het zicht te blijven. Maar ook deze bank is oplettend, en meldt meerdere ongebruikelijke transacties. Op de rekening zijn voornamelijk inkomsten te zien vanuit zorggelden. Maar de uitgaven zijn nog opvallender. De vrouw besteedt het geld voornamelijk aan dure merkkleding, designertassen, luxe cateraars en dure leasecontracten. 

FIU-Nederland onderzoekt de gedane meldingen uitvoerig. Naast het opvragen van rekeningoverzichten, kan er onder andere gekeken worden naar opgegeven belastinggegevens, kadaster informatie en GBA informatie. Zo wordt er een beeld gevormd van een persoon of bedrijf en wordt er gekeken of het verhaal kloppend kan worden gemaakt. Uit het onderzoek van de FIU-Nederland komt onder andere naar voren dat de mevrouw in kwestie geen relevante vooropleiding heeft, een zeer luxe uitgave patroon heeft, een hoog personeelsverloop, zeer hoge winst heeft die niet passend is bij de branche en zeer lage personeelskosten heeft. Genoeg redenen dus voor de FIU-Nederland om de transacties verdacht te verklaren en over te dragen aan ISZW.