Ouderen bestolen, dader gepakt

Over een tijdsbestek van 2 jaar verrichtte een vrouw een aantal opmerkelijke transacties bij verschillende bankinstellingen in Nederland. Zo stortte ze enkele malen tienduizend euro in cash op een bankrekening van haar zoon. De vrouw zelf was gemachtigde op die rekening.

Bij een andere bankinstelling kwam zij na verloop van tijd en wilde bijna driehonderdduizend euro in contanten op een privé rekening storten. De bank vroeg haar uiteraard naar de herkomst. Er kwam een onduidelijk verhaal over de herkomst van het geld, waarna de bank weigerde de storting te accepteren.

Korte tijd later vervoegde de vrouw zich bij een derde bankinstelling en wilde honderdvijftigduizend euro op een privé rekening storten. Opvallend was dat het allemaal vijfhonderd euro bankbiljetten betrof. Drie dagen later verscheen ze weer bij deze bankinstelling om op dezelfde rekening nog eens hondervijfendertigduizend euro contant af te storten.

Ook deze bank vroeg naar de herkomst van het geld. Zij gaf aan dat het om een erfenis uit Indonesië handelde en dat het geld in eerste instantie via een andere bankinstelling in Nederland was binnengekomen. Het gestorte geld diende gebruikt te gaan worden voor de aankoop van een woning voor haar zoon. Dat ze nu bij deze bankinstelling terecht was gekomen hield verband met het feit, dat haar ex-man bij de ontvangende bank werkte en zodoende zou kunnen zien dat het geld op de bankrekening van haar zoon zou zijn gestort. Dit zou tot ongewenste situaties kunnen leiden. Direct na de stortingen werden de bedragen naar de derdengeldrekening van een notariskantoor overgemaakt.

FIU-Nederland startte een onderzoek naar aanleiding van de meldingen van de verschillende bankinstellingen. De vrouw was in Den Haag woonachtig en had een zeer bescheiden inkomen. Dit stond in geen verhouding met de totaal vierhonderdzestigduizend euro aan stortingen en overboekingen. Reden voor de FIU om contact te leggen met de regiopolitie Haaglanden. De financiële Recherche afdeling startte een onderzoek en ging na verloop van tijd over tot de aanhouding van de vrouw.

Zij bleek vele bejaarde mensen te hebben opgelicht. Daarnaast had ze bij deze ouderen bankpassen met bijbehorende pincodes los weten te krijgen. Op die manier plunderde ze de bankrekeningen van hen en kon zij een dergelijk groot bedrag vergaren.

In de herfst van 2012 werd de vrouw voor vrijwel alle ten laste gelegde feiten veroordeeld tot onder andere anderhalf jaar gevangenisstraf met aftrek. Daarbij werd vijfenzestigduizend euro die bij de doorzoeking in contanten werd aangetroffen haar ontnomen, evenals de auto die zij inmiddels had aangeschaft.

Door de verbanden tussen transacties van verschillende meldende instellingen te analyseren en combineren kon de FIU een inzicht in het financiële patroon van de inmiddels veroordeelde vrouw verschaffen. Nader onderzoek naar haar inkomsten leidde tot het verdacht verklaren van de transacties. De analyse van FIU-Nederland werd ter beschikking van het onderzoeksteam gesteld en diende zodoende als basis voor de start van het onderzoek.