Koeien met gouden horens

Maar liefst drie Nederlanders liepen in de val. Ze hadden zich al rijk gerekend. Even hun bankrekening voor een in het buitenland vrij te maken erfenis beschikbaar stellen en hen zou een groot bedrag ten deel vallen. Ze moesten echter wel eerst geld overmaken om het vrijvallen van de erfenis mogelijk te maken.

Maar als ze even internet hadden geraadpleegd dan waren ze er snel achter gekomen hoe een advance fee fraude in zijn werk gaat en waren ze wellicht hun zuur verdiende geld niet kwijt geraakt.

Alle drie de slachtoffers waren onafhankelijk van elkaar met het prachtige verhaal over de erfenis benaderd. Het vooruitzicht op een riante vergoeding deed hen besluiten de gevraagde onkosten over te maken. Ook toen het bericht kwam, dat er onverwachts iets was voorgevallen waardoor er nog een bedrag aanbetaald moest worden, werd het geld overgemaakt. En zo volgde de ene na de andere overboeking. Deels naar een bankrekening in België en deels per money transfer naar Nigeria.

Steeds weer wisten de fraudeurs geld bij hun slachtoffers los te peuteren, de ene keer onder het mom van bankkosten, de andere keer voor kosten van andere aard. Doordat de slachtoffers er na verloop van tijd al flink wat geld in hadden gestopt en ze bang waren al het geld kwijt te raken, bleven ze maar betalen.

Onderzoek in de database van FIU-Nederland leverde een overzicht op van 22 money transfers naar drie Nigeriaanse personen die het geld, meer dan 65.000 euro, van de drie slachtoffers ontvangen hadden. De daders bleken zich van valse identiteiten te hebben bediend en waren met de noorderzon vertrokken.

Na contact met de Belgische FIU, de CFI, bleek dat ook daar slachtoffers in hetzelfde verhaal waren getuind. Ook zij hadden geld naar de eerder genoemde bankrekening in België overgemaakt. De federale politie was daar een onderzoek gestart. De rekeninghouder bleek in het complot te zitten. Hij had steeds het naar zijn rekening overgemaakte geld contant opgenomen, om het vervolgens per money transfer naar begunstigden in Nigeria over te maken.

De Nederlandse transactie-informatie werd verdacht verklaard en ter beschikking van het Openbaar Ministerie gesteld. Op deze wijze werd het voor de Belgische justitie mogelijk de informatie formeel op te vragen en als bewijs op te nemen in hun gerechtelijke dossiers tegen de Belgische handlanger.